[ باب الْفاء ] حرف الفاء مع الالف فاوانيا : كه آن را عود الريح و بسريانى كهيانا و كهنيا و فاريونا و بيونانى فنطفلون و علقدى نامند و نزد اهل مغرب بعود الحمير مشهور بالجمله عود صليب نر 763 است فادزهر معدنى : معرب بادزهر است و به فارسى شفادارو نيز گويند و بهندى زهرمهره فاوس : بهندى پپيتا گويند فار : به فارسى موش و موشكا 764 و موكهك و بسريانى كوقفرى و برومى بوبطيقو و بيونانى مروس و ليفطروس و بتركى سيچقان نامند ( و بهندى ) چوها و موسا و اوندرا فارة المسك : خلد است فالوذج : معرب پالوده است فانيذ 765 : به فارسى قند و نبات و بهندى مصرى و نزد بعضى هندى آن بتاشه است و بقول فانيذ شكرپنير است و نزد جمعى ناطف فانيذ 766 خزائى و سجزى : قند سفيد است فاخته : اسم فارسى است و نيز به فارسى كوكو و به عربى عرفيه و نزد اهل انطاكيه مشهور به يمامه‌ست و بيونانى فربوس و قاطوس و فولوس و ماطوس و بهندى پاندك فاذج : بقول صاحب تحفه اسم بندق هندى است فاسى : بقول حكيم مومن بيونانى اندروصارون نامند فاعيه : بيخ اوسبيد يعنى نيلوفر هندى است فاغره : كه آن را فارغه نيز گويند به فارسى فاخره و كبابه دهن شگافته و كبابه دهن كشاده و كبابه خندان نيز نامند بالجمله مشابه كبابه است كه در زبان افغانى دنبره 767 گويند فاغيه : به عربى اسم شگوفه حنا است كه بسريانى فورفر 768 و كفرا و برومى اورسيقون و بيونانى فقوليون 769 و ارقون نامند